Κυριακή

Αυτοχρηματοδότηση ΑΕΙ. Μία μικρή νίκη υπέρ της κοινής λογικής.

Κυριακή


Άκουσα την είδηση φευγαλέα στις ειδήσεις και ύστερα αναζήτησα πληροφορίες στο διαδίκτυο.

Βρήκα εδώ, τις ακόλουθες πληροφορίες:

"Την απελευθέρωση των ερευνητικών κέντρων του ιδιωτικού δικαίου, των ινστιτούτων και των ειδικών λογαριασμών πανεπιστημίων, των ΤΕΙ και των ερευνητικών κέντρων που ανήκουν στο δημόσιο από την ενιαία αρχή πληρωμών ανακοίνωσε ο υπουργός Παιδείας, Ανδ. Λοβέρδος. 
... 
Με αυτό τον τρόπο, συμπλήρωσε ο υπουργός Παιδείας «πλάι στο δυσμενές μέτρο της περικοπής των χρηματοδοτήσεων, που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει να ιδρύονται νέα πανεπιστήμια, προσθέτουμε δυνατότητα να μπορούν να αυτοχρηματοδοτούνται απευθυνόμενα είτε σε προγράμματα της Ε.Ε. είτε στην ιδιωτική πρωτοβουλία»."

Σε περίπτωση που κάποιος δε γνωρίζει την σχέση μου με την εκπαίδευση, να παραθέσω πως έχω υπάρξει φοιτήτρια στην..αναλογική εποχή, έχω αποκτήσει μεταπτυχιακό με εξ'αποστάσεως πρόγραμμα- επί πληρωμή, έχω παρακολουθήσει online σεμινάριο ελληνικό -επίσης επί πληρωμή, έχω παρακολουθήσει online μάθημα ξένου πανεπιστημίου - δωρεάν [!] κι έχω διδάξει ..καμιά 15αριά χρόνια σε όποιο εκπαιδευτικό φορέα μπορείτε να φανταστείτε.
Επίσης έχω ερευνήσει, μελετήσει και έχω παράξει δικό μου εκπαιδευτικό περιεχόμενο στο διαδίκτυο - αναφέρομαι σε περιεχόμενο που δεν αποτελεί απλή μετάφραση ξένου υλικού, μεγάλο μέρος του οποίου το έχω δημιουργήσει και διαθέσει Δωρεάν στο διαδίκτυο.

Τι έχω ανακαλύψει/συνειδητοποιήσει από αυτές τις εμπειρίες μου.

1. Τραγικές μεταφράσεις ξένων εκπαιδευτικών συγγραμμάτων [πώς να ξεχάσω την απόλυτη αντιγραφή ξένου ακαδημαϊκού συγγράμματος σε εκπαιδευτική παρουσίαση μαθήματος ΤΕΙ με την idiot-φυή μετάφραση του brainstorming ως "ιδεοθύελλα"]

2. Αισχρή οικονομική εκμετάλλευση στην εξ'αποστάσεως εκπαίδευση. [Ορθώς ζητά πληρωμή το ΕΑΠ και ορθώς υπάρχει πληρωμή σε χιλιάδες σεμινάρια που διοργανώνονται πλέον online από Πανεπιστήμια αλλά οι τιμές είναι εξωφρενικές]

3. Υπάρχει ένα μικρό ποσοστό εκπαιδευτικών, ένα μεγάλο ποσοστό διοικητικών υπαλλήλων κι ένα τεράστιο ποσοστό εκπαιδευομένων που δεν αναγνωρίζουν τις προϋποθέσεις συμμετοχής σε ένα εξ αποστάσεως πρόγραμμα. [Χρήση ψηφιακών εργαλείων, υποχρεώσεις και δικαιώματα στην επικοινωνία, οργάνωση υλικού, διαθεσιμότητα υλικού, οργάνωση προγράμματος]

4. Η Ανώτατη εκπαίδευση στην Ελλάδα πάσχει από αδυναμία σύνδεσης σπουδών με την αγορά εργασίας και για αυτό ευθύνεται ο αποκλεισμός της αγοράς εργασίας από την εκπαίδευση και όχι το αντίθετο όπως φαντάζονται πολλοί.

5. Μου έχει προταθεί ΔΥΟ φορές να μιλήσω σε ανώτατο ίδρυμα για θεματική που αφορούσε μάθημα το οποίο όμως δε μπορούσε να καλυφθεί οικονομικά με πρόσληψη συνεργάτη. 

6. Στην Ελλάδα δεν έχουν καταλάβει πως όταν μιλάμε για Ανοικτή Γνώση [Open Knowledge] εννοούμε free as in free speech, not as in free beer. -Στο σημείο αυτό να επισημανθεί η βεβαιότητα μου πως ο Έλληνας των απωθημένων εκτιμά μόνο ό,τι πληρώνει.

7. Είμαι πεπεισμένη πως όσο περισσότερες οι δυνατότητες, τόσες περισσότερες και οι απαιτήσεις. Κι όσο περισσότερες οι απαιτήσεις τόσες περισσότερες και οι πιέσεις της κοινωνίας για παραγωγή, έλεγχο και απόδειξη αποτελέσματος.



Η εποχή του "τόσα μπορούμε τόσα κάνουμε" έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. 


Την δυναμική της αξιολόγησης των πάντων με την "επέλαση" της ιδιωτικής πρωτοβουλίας σε εκπαιδευτικούς τομείς την αφήνω ασχολίαστη και αντ'αυτού παρουσιάζω απλά ένα σαρδόνιο γελάκι.









Τρίτη

Μελετώντας την ονλάιν δημοσιογραφία

Τρίτη


Αποφάσισα εδώ κ καιρό πως εκτός από την στοχευμένη μελέτη των social media στην εκπαίδευση, θα ήθελα και λόγω πρότερης επαγγελματικής διαστροφής να μελετήσω την "εξέλιξη" της online δημοσιογραφίας και της δημοσιογραφίας των πολιτών στην Ελλάδα.

Άλλωστε από το 2008 είχα αρχίσει να καταγράφω και να σχολιάζω την επέλαση εφημερίδων στο διαδίκτυο [σελ. 16] και όπως μπορείτε να εξακριβώσετε κι εσείς, τσαλαβουτούσαν τόσο άγαρμπα που ήταν παιγνιδάκι η εξαγωγή συμπερασμάτων.

Βεβαίως από τότε πέρασαν πολλά χρόνια και άλλαξαν πολλά, όπως επίσης πλέον είναι μακράν περισσότερες οι προκλήσεις και άρα ακόμα χειρότερες οι τρικλοποδιές.
Πιστεύοντας όμως ακράδαντα πως καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος για το διαδικτυακό περιβάλλον που διαμορφώνεται γύρω του, συνεχίζω την καταγραφή περιστατικών και ελπίζω σύντομα να μπορώ να σας παρουσιάσω μία ολοκληρωμένη εργασία την οποία μάλλον θα καταθέσω πρώτα σε κάποιο συνέδριο διότι έρευνα χωρίς ακαδημαϊκό credibility κ άρα έλεγχο, δεν είναι έρευνα αλλά απλώς άποψη.

Υ.Γ.
Ήδη εχθές εμφανίστηκε άλλο ένα case study άξιο συζήτησης όταν ένα κείμενο δημοσιεύτηκε επώνυμα ως άποψη, η συντάκτρια του κειμένου δεν προειδοποιήθηκε για την δυναμική αντιδράσεων στο διαδίκτυο, το site που φιλοξένησε το κείμενο δέχτηκε επισκέψεις, ως εκ τούτου κλικ κ άρα χρήματα από διαφημίσεις και ακολούθως κατέβασε το κείμενο κατόπιν απαίτησης της συντάκτριας.
Εντωμεταξύ το κείμενο εξακολουθεί να υπάρχει ως *webcache* διότι για την Google το "είπα/ξείπα" δεν ισχύει.

Πρέπει να σας πω εγώ ποιος βγήκε κερδισμένος κ ποιος χαμένος από αυτό τον απίστευτο ερασιτεχνισμό;



Stay tuned..