Δευτέρα

Το καλοκαίρι φθίνει.

Δευτέρα

Το καλοκαίρι φθίνει. 
Για εμένα τουλάχιστον, σήμερα αρχίζει ..μία κάμψη ή στρέψη προς άλλα πιο πειθαρχημένα περιβάλλοντα.
Αναπολώ θέλοντας και μη τι έφερε και ο φετινός "καύσωνας" γύρω μου και μέσα μου.

Σήμερα , έγινε μία ενδιαφέρουσα συζήτηση στο fb profile μου. Καμία αγανάκτηση και καμία επανάσταση δε με πείθει πια με ιαχές. Δεν είναι το ανοργάνωτο που προκαλεί το πρόβλημα. Είναι που η παιδεία ενός ανθρώπου ή ενός λαού αποκαλύπτεται γυμνή ακριβώς όταν έρχεται η στιγμή να διαφωνήσει. 

Ίσως να κουράστηκα μαζί με άλλους. Ίσως να έκλεισε η φωνή με τόσες κραυγές που έχασαν το δίκιο τους μπροστά σε μια πολιτική σκηνή η οποία πασιφανώς δε σέβεται κανέναν μας.

"Η Ελλάδα δεν έχει την κουλτούρα της εξυπηρέτησης του πολίτη" διάβασα από τη Νέα Συνήγορο του Πολίτη. Πόσο εύστοχο.
Ούτε την κουλτούρα της αντίδρασης έχει. Ούτε της διεκδίκησης.

Εχθές που γυρίζαμε από τη θάλασσα , αναγκαστήκαμε να υποστούμε τις μουσικές επιλογές του φίλου μας που οδηγούσε. Μαρκόπουλος αν δε κάνω λάθος [θα μας καταστρέψουν αυτές οι κυριακάτικες εφημερίδες με τα cd που δίνουν] Ξεκίνησε μια αφήγηση επαναστατική. Ύστερα το τραγούδι του χάρου [είχα λουφάξει στο πίσω κάθισμα και σκεφτόμουν πως ναι...4 εκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα μπορούν να καούν σε ένα δευτερόλεπτο και εκτός ουέμπ]. Μετά ο ένας και μοναδικός Έλλην, Νταλάρας. Παραπονεμένα λόγια.
Κάπως έτσι ο ελληνικός λαός ανέκαθεν κλαψούριζε κι αφόριζε την άδικη τη μοίρα. Για δουλειά ούτε λόγος. Για σοβαρότητα [όχι σοβαροφάνεια/ αυτό είναι άλλο] ούτε κουβέντα.
Ο Άκης πέρασε έξω από τη δικαιοσύνη και της είπε "όχι εσύ κλείσε". Γούτσου δικαιοσύνη.

Τα λάθη της Κυβέρνησης δεν προσμετρήθηκαν , δεν αναλύθηκαν και δε δημοσιεύτηκαν.
Η αγανάκτηση του λαού απέναντι στα άδικα μέτρα εξάλειψε εντελώς την πιθανότητα να ακουστεί η αλήθεια. Πως δηλαδή όλοι θα θέλαμε να θυσιαστούμε με όποιο τρόπο μπορούμε, όχι τόσο για τη χώρα που ούτε που ξέρουμε ποια τι σημαίνει και ποια είναι όσο για τα παιδιά μας στα οποία θα κληροδοτήσουμε το tragic default μιας υπερχρεωμένης ζωής, αλλά που τελικά δε μας δόθηκε ποτέ δικαίωμα επιλογής κι απόφασης παρά αποδεχτήκαμε με έναν μαζοχιστικό σοδομισμό "δημοκρατίας" την τεράστια πολιτική απόφαση της παρούσας κυβέρνησης να δρέψει τους "εύκολους" καρπούς.
Στα δύσκολα, ένα Βιλαμπάχο που ακόμα τρίβουν τους συνδικαλιστικούς τεντζερέδες, σκουριασμένους να απειλούν με τέτανο έτσι και κοπεί κανείς..


Φέτος το καλοκαίρι δεν ασχολήθηκα με ιδιαίτερα πολλά στο ουέμπ.
Άλλες χρονιές , όλο και κάτι καινούργιο ξεκινούσα. Φέτος δούλεψα μόνο τα divcast. Κι απέδωσαν , έστω ένα μικρό ποσοστό παραπάνω από άλλες φορές. Φάνηκε στα σχόλια. Στα Share που "τόλμησαν" όσοι δε παραμένουν στις καλημεροκαλησπέρες με τα σαράντα θαυμαστικά..

Στο twitter , βρήκα φέτος μια χαμένη παιδική χαρά κι έμεινα. Ή η ποιότητα του σαχλοπαιδισμού ανέβηκε ή εγώ το είχα ανάγκη τόσο που παραδόθηκα.
Μόνο όμορφες στιγμές έχω να θυμάμαι φέτος από εκεί.
Στις άσχημες έκανα DROP. Όχι απλό Delete. Οι "γνώστες" των βάσεων δεδομένων καταλαβαίνουν πόσο πιο σοβαρό είναι αυτό :-)

Τρεις μήνες. Τρεις μήνες χρειάζονται για να αποφασίσεις αν θα εμπιστευθείς κάποιον στο ουέμπ. Το υπογράφω. Κι αυτό μόνο αν θέλεις να δεις πίσω από τη βιτρίνα των δημοσίων σχέσεων και των υπεράνω συμπεριφορών.

Φέτος πέρασε κι ο έρωτας. Ξέρω πως σας αρέσουν πολύ αυτά :-)
Δεν έμεινε. Κι ίσα που άγγιξε. Το Σύμπαν προφυλάσσει.

Τελευταία χρονιά και του μεταπτυχιακού μου φέτος. Μετά διπλωματική. Πότε το πλήρωσα, το παράτησα, το ξαναπλήρωσα.. πότε έγραψα τα εκατοντάδες fb status για μάσκες, υπομάσκες, πολυπλοκότητες [οι παλιοί φρενδς μου πέρασαν πολλά μαζί μου/ το αναγνωρίζω] και πότε έφτασε η τελευταία χρόνια πίεσης δεν το κατάλαβα. Περνούν τα χρόνια κι ας λέει ο Άλμπερτ πως ο χρόνος μένει στάσιμος και μόνο εμείς περνάμε.

Σε όλους όσους με εμπιστεύθηκαν, μου μίλησαν, με άντεξαν, ένα ευχαριστώ για την όμορφη συντροφιά που μου κράτησαν εδώ άλλοτε δημόσια και άλλοτε ιδιωτικά εφόσον δε πήγα διακοπές και αναγκαστικά πέρασα άπειρες ώρες στο διαδίκτυο.

Εύχομαι Καλό Μήνα και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού για τους πολύ τυχερούς.





7 Τόλμησαν:

Tasos Karkantzelis είπε...

Το κακό με τους διπρόσωπους είναι οτι δεν ξέρεις ποιον να χαστουκίσεις πρώτα :).
Η diva ψιλοβάρυνε και μας δυσκολεύει.
Την Ειρήνη μόνο στο twitter την κρύβεις, οπότε μην γκρινιάζεις που δεν την πολυχαιρετάμε. Ελπίζω να μην χρειάζεται συνεχώς Μαρκόπουλο για να μαθαίνουμε νέα της :))

adaeus είπε...

... να σου πω τώρα ότι συγκινήθηκα βαθιά; Να σου πω ότι συμφωνώ φανατικά σε όσα λες (πλην του έρωτα, όπως μπορείς να φανταστείς :)... Πολλές φορές αυτά που διαβάζω σε σένα, τα νιώθω τόσο πολύ δικά μου...
Γράφεις: "Είναι που η παιδεία ενός ανθρώπου ή ενός λαού αποκαλύπτεται γυμνή ακριβώς όταν έρχεται η στιγμή να διαφωνήσει."... και λέω είμαι τυχερός που την διαβάζω!
Γράφεις: "Κάπως έτσι ο ελληνικός λαός ανέκαθεν κλαψούριζε κι αφόριζε την άδικη τη μοίρα. Για δουλειά ούτε λόγος. Για σοβαρότητα [όχι σοβαροφάνεια/ αυτό είναι άλλο] ούτε κουβέντα."... και λέω ότι με δύο τρεις απλές προτάσεις, τα είπες όλα...
Ξέρεις κάτι; Είμαι περήφανος που είμαι φίλος σου και τυχερός συνάμα... Σ'ευχαριστώ...

fvasileiou είπε...

Καλό μήνα!
Η μαύρη αλήθεια είναι πως καμιά επανάσταση δεν με πείθει - μένω σε κείνο που τραγούδησε ο Άσιμος: Η επανάσταση η όλη του πλανήτη/ ούτ' ένα ράφι να μου φτιάξει δεν μπορεί. Πόσω μάλλον όταν δεν υπάρχει η κουλτούρα της διεκδίκησης/αντίδρασης/αγανάκτησης.
Τι να πω... Ίσως η ανάγκη να την δημιουργήσει...

diva είπε...

Τάσο στο twitter νομίζω πως έχω την πιο προσωπική παρουσία από οπουδήποτε αλλού, αν και για να λέμε την αλήθεια δύσκολο να μην είσαι "προσωπικός" όταν πρόκειται για επικοινωνία. :-) όχι άλλο μαρκόπουλο παναζία μου! χα χα

diva είπε...

adaeus είσαι από τις σπάνιες αλλά υπαρκτές περιπτώσεις ανθρώπου που πραγματικά θεωρώ φίλο μου κι ας μην έχουμε συναντηθεί ποτέ.. τόσα χρόνια πια να βλέπει ο ένας τη ζωή του άλλου δε το λες και λίγο :-) σε ευχαριστώ πολύ

diva είπε...

Φώτη κάποτε μπορεί να πίστευα στην επανάσταση. Μετά όμως μεγάλωσα. Μπήκα στο ουέμπ. Είδα τι γίνεται στην πολιτική. Κατάλαβα πως σημασία έχει η επιβίωση με όσο το δυνατό λιγότερο κόπο. Άργησα θα μου πεις. Δε βαριέσαι :-)

Hengeo είπε...

Καλές διακοπές! ;)