Τετάρτη
Greek Huffington Post? "Truth or Dare" idea
Τετάρτη
Δεν είμαι από τους σταθερούς αναγνώστες του Huffington Post. Παρά ταύτα αρκετές φορές σε αναζητήσεις μου βρέθηκα να επιλέγω άρθρα του συγκεκριμένου χώρου αναγνωρίζοντας μία λεπτομερή και αξιοπρεπή αρθρογραφία σε ποικίλα θέματα.
Αντί των 500 λέξεων εκθέσεων ιδεών που συναντά κανείς στην πλειοψηφία των ελληνικών πόρταλ, τα άρθρα του Huffington Post συμπεριελάμβαναν συνδέσμους, επιχειρήματα, αναφορές , πείθοντας πως αν μη τι άλλο ο συντάκτης ήταν πρωτίστως ερευνητής του θέματος.
Εκτιμώ αφάνταστα όσους με πείθουν πως έχουν "ψάξει" πολύ πριν γράψουν, ακόμα κι αν αυτό που γράφουν προβάλλει κυρίως μία προσωπική άποψη.
Διαβάζοντας σήμερα ένα τραγικό κατά την προσωπική μου γνώμη άρθρο για το πολυσυζητημένο θέμα του αν έρθει το Huffington Post και στην Ελλάδα [ο συντάκτης στον οίστρο του να υποστηρίξει το πιθανό εγχείρημα έγραψε μάλλον μπούρδες], αποφάσισα να αναζητήσω λίγες περισσότερες πληροφορίες όχι για το ..φαινόμενο Αριάννα αλλά περισσότερο για το φαινόμενο Huffington Post, διατηρώντας στην σκέψη τις ενστάσεις που μου προκάλεσε το τραγικό άρθρο που ανέφερα λίγο πριν [δε βλέπω το λόγο να σας δώσω σύνδεσμο].
Η προσωπική ζωή της Αριάννας Στασινοπούλου και οι όποιες επιλογές της θεωρώ πως έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πορεία της στο χώρο των media. Όπως επίσης και οι πολιτικές επιλογές της οι οποίες πολλές φορές επέδειξαν παλινδρομικές πολιτικές τοποθετήσεις.
Δεν αντιλαμβάνομαι για ποιο λόγο θα έπρεπε να με εκπλήσσει αυτό εφόσον είναι σύνηθες φαινόμενο και στη χώρα μας.
Το γεγονός βέβαια πως η αγγλική γλώσσα απευθύνεται σε μακράν περισσότερο κοινό από ό,τι οποιοδήποτε ελληνικό δημοσιογραφικό ή και ψυχαγωγικό έντυπο ή ηλεκτρονικό μέσο, της έδινε εξαρχής ένα πλεονέκτημα που δεν έχουν οι δικοί "μας" όπως επίσης πολύ πιο εύκολα την καθιστά εξαιρετικά σημαντικότερο στόχο από ό,τι έναν Έλληνα επιχειρηματία των ΜΜΕ.
Ο "χώρος" του Huffington Post για όσους δεν γνωρίζουν, δεν είναι ένα απλό portal αλλά μία πλατφόρμα αναρτήσεων που βασίζεται : 1ον. Σε άρθρα που συρρέουν από άλλα portal με σύμφωνη συνεργασία, 2ον. Σε άρθρα επαγγελματιών συντακτών και 3ον. Σε άρθρα οποιουδήποτε χρήστη θελήσει να υποβάλλει την ιδέα του προς αποδοχή και ακολούθως να δημοσιεύσει το υλικό του στον χώρο.
Θυμίζει λίγο Wordpress αλλά σε πολύ πιο εξελιγμένη και οργανωμένη επιχειρηματική μορφή.
Ομολογώ πως δε θα το είχα σκεφτεί αν δεν είχα διαβάσει το άρθρο στο Βρετανικό Wired. Πιθανολογώ μάλιστα πως πέρα από την αδυναμία του Wordpress να λειτουργήσει ρηξικέλευθα, για την μη-ανταγωνιστικότητα να ευθύνεται και το γεγονός πως από αυτούς λείπει το personal branding που παρέχει η Αριάννα στο Huffington Post.
Στη σύντομη έρευνα μου λοιπόν, πέρα από τα πολιτικά σκαμπανεβάσματα για τα οποία κατηγορείται η πρωταγωνίστρια της ανάρτησης μου, βρήκα πολλές αναφορές σε αγανακτισμένους [..] bloggers οι οποίοι ξαφνικά έπεσαν από τα σύννεφα [...] όταν ανακάλυψαν [...] πως ενώ προ εξαγοράς από την AOL , μία διαφημιστική καταχώρηση στην αρχική σελίδα του HuffPo στοίχιζε από 90.000 έως 125.000 δολάρια ημερησίως [..], μετά την εξαγορά η τιμή εκτοξεύθηκε στα 200.000 δολάρια.
Συνεχίζοντας τις αναζητήσεις βρέθηκα και στο National Writers Union το οποίο απολύτως ξεκάθαρα [και λογικά κατ'εμέ] καθορίζει τι πρέπει να πληρώνεται και τι όχι, όπως και σε ένα άλλο άρθρο το οποίο απολύτως λογικά επίσης τονίζει πως "πληρωμή δεν είναι μόνο τα χρήματα".
Τι συμβαίνει λοιπόν;
Μα, συμβαίνει το οφθαλμοφανές.
- Το Huffington Post όπως και πολλές ελληνικές απόπειρες μικρότερης κλίμακας, δίνει βήμα έκφρασης και προβολής.
- Στην αρχική του σελίδα [δεξιά προς τα κάτω] προσκαλεί όποιον επιθυμεί να υποβάλει προς αποδοχή οποιαδήποτε ιδέα άρθρου/ανάρτησης.
- Στα Terms and Conditions ρητά αναφέρει πως: We Have All Rights In Our Site and Content; You Grant Us Certain Rights When You Submit Content to Us.
- Οι bloggers που προβάλλουν περιεχόμενο έχουν δική τους σελίδα προφίλ-bio εντός HuffPo.
- Πουθενά δεν εντόπισα πληροφορίες χρηματικής αμοιβής στους bloggers που υποβάλλουν περιεχόμενο.
- Πουθενά δεν εντόπισα "απαίτηση" τακτικής συνεργασίας με bloggers που αποφασίζουν [και γίνονται αποδεκτοί] να υποβάλλουν περιεχόμενο.
Πάμε ένα βήμα πιο κοντά σε εμπειρικά δεδομένα, εφόσον κρίνω βάσει προσωπικών βιωμάτων και προσωπικής λογικής.
- Στα 7 περίπου χρόνια που δημοσιεύω διάφορα στο προσωπικό μου ιστολόγιο, πολλές φορές μου έχει ζητηθεί να γράψω και για άλλο site και αρκετές φορές το έχω κάνει.
- Σε καμία από τις περιπτώσεις που έχω κατά νου δε μου ζητήθηκε τακτική συνεργασία [ακόμα και αν την θεωρούσαν δεδομένη, δε μου ζητήθηκε ούτε μου τέθηκε ως όρος].
- Σε καμία από τις περιπτώσεις δεν εννοήθηκε χρηματική αμοιβή ούτε κι εγώ την θεώρησα πιθανή εφόσον δεν είχα συμφωνήσει κάτι τέτοιο.
- Η "συνεργασία" ήταν win-win μέχρι ορισμένου σημείου εφόσον αυτοί λάμβαναν μία προβολή από τους social network χώρους μου αλλά κι εγώ λάμβανα μία προβολή από τα δικά τους site.
- Έχω την νοημοσύνη να αντιληφθώ πως όταν ένα site έχει banners [οι δικοί μου χώροι δεν έχουν] σημαίνει πως κερδίζουν χρήματα , πιθανότατα περισσότερα εάν δημοσιεύσω εγώ ή όποιος άλλος blogger με δικό του κοινό.
- Κάποια στιγμή, αποφάσισα πως η προβολή που παρέχω εγώ είναι μεγαλύτερης αξίας από την προβολή που μου παρέχουν οι χώροι που ήθελαν να με φιλοξενούν κι έτσι με δεδομένο πως εκείνοι κερδίζουν χρήματα από διαφήμιση , διέκοψα τις "συνεργασίες", χωρίς να χαθεί στο ελάχιστο ο σεβασμός και η εκτίμηση που τρέφω προς όσους με τίμησαν με επιλογή.
Όλα αυτά τα έγραψα για να εξηγήσω πως αδυνατώ να αντιληφθώ το μένος των bloggers απέναντι στο HuffPo.
Εκτός και αν τους δικαιολογήσω από την οπτική της γνωστής ελληνικής κακοδαιμονίας "δε θέλω να είναι καλά η δική μου κατσίκα αλλά θέλω να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα".
Διότι αυτή είναι κακοδαιμονία και όχι , η Αριάννα δεν την συνάντησε σε Έλληνες αλλά σε ξένους.
Πολλές φορές στο παρελθόν επίσης, έχω εναντιωθεί σε μεταμφιεσμένες συλλογικές προσπάθειες που έφεραν την ταμπέλα "Αυτοχρηματοδοτούμενες" ή "Ακτιβιστικές" εφιστώντας την προσοχή στους χρήστες εφόσον αναγνώριζα πως είτε με καλή έννοια είτε με κακή, η "εκμετάλλευση" της *δωρεάν* συνεισφοράς σου θα απέφερε κέρδη σε αυτόν/αυτούς που σου παρείχαν τη δυνατότητα.
Κατ'εμέ όποιος δεν τον αναγνωρίζει αυτό πιθανότατα παρουσιάζει διανοητική καθυστέρηση.
Όποιος , από την άλλη, το αναγνωρίζει και αποφασίζει να συμμετάσχει καθιστά απολύτως "κουλή" όποια αγανάκτηση του οποιαδήποτε στιγμή.
Εν κατακλείδι, a good deal iz a fair deal as long as it *iz* a deal.
Αν δεν υπάρχει συμφωνία, είσαι υπεύθυνος της συμμετοχής σου και καμία απαίτηση δε μπορείς να έχεις από κανέναν.
Διαβάζοντας επίσης το FAQ στο HuffPo , πείστηκα ακόμα περισσότερο πως οι άνθρωποι ξέρουν πάρα πολύ καλά τι είναι web content, για τι πράγμα είναι ικανός ένας user, πώς μπορεί να διευθετηθεί εκ των προτέρων η διαδραστικότητα των σχολιασμών και όχι μόνο, όπως και άλλα πολλά.
Ακριβώς ό,τι δεν έχουν αντιληφθεί τα ελληνικά portal δηλαδή τα οποία εξακολουθούν να θεωρούν πως τα κλικ έρχονται από ανώνυμα κεφαλαία και προσβλητικά σχόλια ή και ανώνυμα άρθρα.
Στο Huffington Post είναι ηλίου φαεινότερο πως και θέλουν να εργαστούν και δε βαριούνται να σκεφτούν και γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει Επιχείρηση Διαδικτυακού Περιεχόμενου.
Ακριβώς ό,τι βαριούνται να τολμήσουν οι Έλληνες δηλαδή.
Αν θα υπάρξει Huffington Post στα ελληνικά δε γνωρίζω.
Φοβάμαι πως η Αριάννα μόνο να χάσει έχει από κάτι τέτοιο με δεδομένο πως η επιχειρηματική πονηριά της συνοδεύεται από εξυπνάδα σε αντίθεση με την μπρουτάλ πονηριά-σκέτο πιθανών ελληνικών συνεργασιών.
Θα ήταν βέβαια μια γερή γροθιά στο στομάχι πολλών old media βοναπαρτισμών που μεταφέρθηκαν στο ελληνικό διαδίκτυο για να προωθούν συμφέροντα συχνά με απίστευτη γελοιότητα δημιουργώντας ενίοτε σάλο ακόμα και για αντιγραφή στήλης ζωδίων [lol τι ζούμε θεέ μου].
Για να μην αναφέρω τη γροθιά στα life-style portals τα οποία σε οδηγούν στο post τους για να διαβάσεις δύο σειρές και ύστερα σε παραπέμπουν σε άλλο life-style σύνδεσμο ώστε επιτέλους να διαβάσεις το κείμενο.
Επίσης δε γνωρίζω κατά πόσο είναι πιθανή η ύπαρξη συντακτών που θα αναλάβουν την υποστήριξη αιρετικών θέσεων [μη ξεχνάτε πως το Huffington Post έχει δεχτεί δριμεία κριτική σε θέματα εναλλακτικής ιατρικής],
αλλά φυσικά δεδομένων των συγκυριών, αναρωτιέμαι πώς θα βρεθούν αξιόλογα πλήκτρα [κατά το αξιόλογες πένες] που θα δεχτούν να συνεισφέρουν "δωρεάν" [αν και πλησιάζουν εκλογές οπότε το "δωρεάν" στο διαδίκτυο ομοιάζει με το "δωρεάν" του open source: free as in "free speech" not as in "free beer"].
As i see it, το ερώτημα Truth or Dare in Greek , dear Mrs Huffington iz just a good idea for promo. Nothing else.
Labels: Blogging, How not to, HowTo, News, Politics, Projects, Remember, Social Media, Web
