Γονείς σε διαδικτυακό ντελίριο ανωριμότητας;


Πέτυχα στο facebook , σήμερα το πρωί, ένα καταπληκτικό άρθρο  του Steven Leckart στο The Wall Street Journal  , το οποίο με απίστευτα εύγλωττο τρόπο περιγράφει ακριβώς όλα αυτά που έχω ήδη φωνάξει κατά καιρούς και άλλα που θα ήθελα να φωνάξω.

Η ίδια δεν είμαι γονιός κι ίσως κάποιος με κατηγορήσει πως βρίσκομαι έξω από τον χορό αλλά πιστεύω πως ακριβώς επειδή είμαι έξω από τον χορό μπορώ να είμαι και πιο αντικειμενική.

Το τραγικό είναι πως ήδη περάσαμε την εποχή όπου η έκθεση ενός βρέφους ή ανηλίκου αποκλειστικά με φωτογραφίες ήταν ο στόχος αποδοκιμασίας και πλέον βλέπουμε το κακό να γιγαντώνεται σε ένα ντελίριο γονεϊκής ανωριμότητας.

Just spend five minutes on the blog "STFU, Parents," which collects submissions of Facebook status updates and photos just to mock them ("STFU" stands for "shut the f— up") and you'll start to rethink what you should and shouldn't share about your children and parenting.

Στο blog STFU, Parents υπάρχουν φωτογραφίες και facebook status που έχουν δημοσιεύσει γονείς για τα παιδιά τους και το οποίο υλικό χλευάζεται ή καρακρίνεται.
Αν και το αρχικό άρθρο δεν είχε τον σύνδεσμο προς το συγκεκριμένο ιστολόγιο, έψαξα και το βρήκα.

I WOULD NEVER TELL ANYONE how to raise their kids. But I've decided to draw a line in the sand with mine. When it comes to my son, who is 3 months old, I am doing away with privacy settings altogether—by abstaining.
= Δε θα έλεγα ποτέ σε κάποιον πώς να μεγαλώσει τα παιδιά του αλλά εγώ αποφάσισα να χαράξω μία διαχωριστική γραμμή όσον αφορά τον 3 μηνών γιο μου, αφήνοντας κατά μέρους τις ρυθμίσεις ασφαλείας και επιλέγοντας να απέχω.

I fit the profile of what Nielsen recently defined as "Generation C," adults between 18 and 34 who are deeply invested in digital life (the "C" stands for "connected")
= Ανήκω στην γενιά που καλείται Generation C. C σημαίνει Connected =συνδεδεμένοι

But I am an early adopter by choice, not obligation.
= αλλά χρησιμοποιώ τα νέα μέσα από επιλογή και όχι από υποχρέωση.

It's not that I want my son to remain hidden from the world. I just want him to inherit a decision instead of a list of passwords and default settings.
= Δεν θέλω να κρύψω τον γιο μου από τον κόσμο αλλά θέλω να κληρονομήσει μία απόφαση και όχι μία λίστα από κωδικούς και προεπιλεγμένες ρυθμίσεις.

In the last decade, we've watched parents embrace social media, often too much. I call it "oversharenting": the tendency for parents to share a lot of information and photos of their kids online.

Ο υπερβολικός διαμοιρασμός υλικού είναι ένα χαρακτηριστικό στοιχείο όλων των χρηστών, πόσο μάλλον των γονιών που έχουν στη διάθεση τους άπειρο υλικό..των παιδιών τους [φωτογραφίες, σκέψεις κλπ].

In extreme cases, parents wind up jockeying for attention or Facebook "likes" a la 1990s TV programs like "America's Funniest Home Videos" or "Kids Say the Darndest Things." A YouTube video of a loopy 7-year-old after a trip to the dentist has been viewed 110 million times. His parents now run a website that sells $15 T-shirts featuring the kid. I don't blame those parents for capitalizing on the kid's Internet celebrity. But I'd rather take out loans than push for my son to out-cutesy the rest of the world.

Πολύ φοβάμαι πως και στα ελληνικά δεδομένα έχουμε τέτοιες περιπτώσεις. Τα πάντα στη φόρα για μερικά Like!
Γνωρίζω ανθρώπους , το 80% της παρουσίας των οποίων στο διαδίκτυο, αφορά τα παιδιά τους. Συγγνώμη αλλά αυτό όχι μόνο δε θα το χειροκροτήσω αλλά θα το χαρακτηρίσω ανώριμο, επικίνδυνο και απαράδεκτο.

Again, there's a difference between discussing and posting images of your child, and hijacking his or her identity online.
=Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη δημοσίευση φωτογραφιών και [hijack σημαίνει εκβιάζω / αεροπειρατεία αλλά θα το μεταφράσω ως εκμετάλλευση] και την εκμετάλλευση της ταυτότητας του παιδιού διαδικτυακά.

"We're a culture that's used to a lot of things being ephemeral," said Ms. Donath. "To a large extent that is now disappearing." In other words, the more of our lives we put online from the beginning, the more there is to contend with later on.
= Στην κουλτούρα μας έχουμε συνηθίσει , πολλά να είναι εφήμερα. Σε έναν μεγάλο βαθμό αυτό εξαφανίζεται. Όσα περισσότερα από τη ζωή μας εκθέτουμε διαδικτυακά από την αρχή, τόσα περισσότερα θα αναγκαστούμε να αντιμετωπίσουμε [contend = αγωνίζομαι/παλεύω] στην πορεία.

Θα πρότεινα να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο 
από τον σύνδεσμο που σας δίνω στην αρχή της ανάρτησης.