Κυριακή

"Μια μέρα το παρελθόν θα μας αιφνιδιάσει με τη δύναμη της επικαιρότητας του" - Internet

Κυριακή


Διαβάζω αυτές τις ημέρες δύο βιβλία με ημερομηνίες αρχικής έκδοσης 1998 και 1999. 
Το ένα αφορά το internet και το άλλο είναι ένα μυθιστόρημα όπου η ιστορία διαδραματίζεται γύρω από την NSA.

Το εκπληκτικό στα δύο αυτά βιβλία είναι πως από τις πρώτες σελίδες τους, πραγματώνουν την σκέψη του Ελύτη, πως:

"Μια μέρα το παρελθόν θα μας αιφνιδιάσει με τη δύναμη της επικαιρότητας του. Ένα ψήλωμα νοητό που θα χρειαστεί να το ξανανεβούμε για να εκτιμήσουμε σωστά τις διαστάσεις των πραγμάτων γύρω μας"


Ας ξεκινήσουμε με το βιβλίο για το internet.
"Internet. Μία κοινωνιολογική προσέγγιση", εκδόσεις Περίπλους 1999, Gordon Graham καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Aberdeen των ΗΠΑ.

Πρέπει να ομολογήσω πως όσον αφορά τα βιβλία για το internet είμαι πάντα προκατειλημμένη αρνητικά, κιι αυτό επειδή έχω την έπαρση του βετεράνου χρήστη που αναγνωρίζει τον "μυημένο" ακόμα και από τον τρόπο που συντάσσει μέσα στις προτάσεις του την λέξη "διαδίκτυο".
Το συγκεκριμένο βιβλίο όμως έδειχνε αξιοπρεπέστατο από την αρχή και οι εισαγωγικές παρατηρήσεις του συγγραφέα πως "η τεχνολογία συχνά μας ξεπερνά και μέχρι να φτάσει το βιβλίο στην έκδοση, ήδη έχουν αλλάξει πολλά" μου απέδειξε πως πράγματι ο άνθρωπος ήξερε για ποιο πράγμα αποφάσισε να μιλήσει.

Το βιβλίο προσφέρει άπειρες γνώσεις ως πληροφορίες που δύσκολα θα βρει κανείς στο ουέμπ αλλά πυροδοτεί και πολλές σκέψεις που παρόλα τα διαδικτυακά ερεθίσματα, δεν γεννώνται εύκολα. Αυτό το δεύτερο μάλιστα το κατορθώνει με παραδείγματα που δεν επιτρέπουν καμία παρανόηση.

Υπάρχουν δεκάδες παράγραφοι που μπορώ να παραθέσω για να αντιληφθείτε πόσο πίσω είμαστε ως χώρα όχι μόνο στη χρήση του διαδικτύου αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε αυτό το νέο οικοσύστημα, αλλά για ευνόητους λόγους θα αντιγράψω μόνο 2-3.


Σελ. 25
"Έτσι εξηγείται αφενός ο αυξανόμενος αριθμός κυβερνητικών πρωτοβουλιών που σκοπεύουν να εκπαιδεύσουν όλους τους πολίτες στη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, και αφετέρου η διαδεδομένη εισαγωγή in-service μαθημάτων πληροφορικής τεχνολογίας"

Το 1999...


Σελ. 35
"Είναι ήδη προφανές για πολλούς πως το Ίντερνετ διαθέτει την αρνητική πλευρά του - ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει τον τρομοκράτη, τον απατεώνα και τον πορνογράφο, εξίσου με τον δάσκαλο και τον γιατρό, και αυτές είναι δραστηριότητες τις οποίες πολλές κυβερνήσεις προσπαθούν να ανιχνεύσουν και να νομοθετήσουν. Μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; Εάν μπορεί, τότε η προοπτική ενός νέου και αναρχικού κόσμου που θα έχει ανοσία σε τέτοιους κανονισμούς, πρέπει να αποσυρθεί, άσχετα αν αντιμετωπίζεται με ευχαρίστηση ή φόβο. Πράγματι διαφαίνεται μια άλλη διαφορετική προοπτική: το Ίντερνετ θα μπορούσε να γίνει το πιο ισχυρό και διεισδυτικό κυβερνητικό όργανο που έχουμε αντιμετωπίσει μέχρι τώρα. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο δεν αμφισβητείται το μέλλον της κυβέρνησης και της πολιτικής αλλά το δικαίωμα του ατόμου στην ιδιωτική ζωή"

1999.. αντιλαμβάνεστε...


Σελ. 45
"Για οποιοδήποτε ενδιαφέρον ή δραστηριότητα, υπάρχει η αντίστοιχη ομάδα στο Ίντερνετ. Αυτές εξυπηρετούν από την πιο προχωρημένη επιστημονική έρευνα μέχρι τα πιο ασήμαντα χόμπι, από τις μεγαλύτερες θρησκείες μέχρι το ναδίρ των ανθρώπινων διαστροφών. Υπάρχει η δυνατότητα να χειριστείς τραπεζικούς λογαριασμούς, να κάνεις αγορές, να πάρεις μέρος σε ακαδημαϊκές ανταλλαγές ή να σχεδιάσεις το ταξίδι σου, συμπεριλαμβανομένης της κράτησης εισιτηρίων και εικόνες από δωμάτια ξενοδοχείων. Στο Ίντερνετ δημιουργούνται φιλίες (με την ώρα φαντάζομαι) και έχουν καταγραφεί περιπτώσεις δημιουργίας βαθιά προσωπικών σχέσεων, που οδήγησαν στο γάμο ανθρώπων.... Τέτοια είναι πλέον η δραματική δύναμη του προσωπικού υπολογιστή, που μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν μόλις κάτι περισσότερο από ένα είδος γραφομηχανής και αριθμομηχανής"


Χίλια - Εννιακόσια - Ενενήντα- Εννέα...



Πέραν των πολλών γνώριμων παρόμοιων παραγράφων ο Graham δίνει όπως προ-είπα και αρκετές πληροφορίες γνώσης στο βιβλίο του.

Γνωρίζετε φερ'ειπείν τι είναι οι Λουδίτες / Νεολουδίτες και πώς προέκυψε ο χαρακτηρισμός;

Σελ. 19
"Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι υποστηρικτές του Νεντ Λουντ - ή Λούντλουμ - κατέστρεφαν μηχανήματα σε εργοστάσια του Γιορκσάιρ και Νοτιγχσάιρ, φοβούμενοι ότι αυτές οι καινούργιες συσκευές θα κατέστρεφαν τις δουλειές και τη ζωντάνια τους. Ασχέτως με το πόσο δίκαιος ή άδικος ήταν ο αγώνας τους, πλήρωσαν πολύ ακριβά για τις πράξεις τους, αφού δικάστηκαν και απαγχονίστηκαν.
....Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Λουντ και οι σύντροφοι του προσπαθούσαν να εναντιωθούν στο μέλλον και όπως είναι τώρα προφανές, η μάχη αυτή ήταν βέβαιο ότι θα κατέληγε σε ήττα.
Η μεγαλύτερη συνεισφορά τους ήταν να χαρίσουν το όνομα Λουδίτες σε όλους εκείνους που ανέλπιστα και άκαρπα αντιστέκονται και αντιτίθενται στις τεχνολογικές καινοτομίες"


__________

Τα ερωτήματα που γεννώνται καθώς συνεχίζω να διαβάζω το βιβλίο είναι αναμενόμενα.

Γιατί λοιπόν μένουμε πίσω ή έστω γιατί δεν προχωρούμε πιο γρήγορα μπροστά;
Είναι τόσο δύσκολο, τόσο κουραστικό να "ξανανέβουμε αυτό το νοητό ψήλωμα ώστε να εκτιμήσουμε σωστά τις διαστάσεις των πραγμάτων γύρω μας";

Πιθανότατα.
Κι η απάντηση μάλιστα έρχεται και πάλι από "το παρελθόν που μας εκπλήσσει με την επικαιρότητα του".

"Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται , ζυγόν δουλείας ας έχωσι. Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία". - Ανδρέας Κάλβος.