Πέμπτη

Το Περιεχόμενο είναι ο Βασιλιάς αλλά Βασίλισσα είναι πλέον η Επιλογή

Πέμπτη


Θέλω να γράψω εδώ και μέρες αυτό το ποστ κι ενώ όλο το αναβάλω, συνεχώς μου δίνονται ερεθίσματα να ασχοληθώ ξανά.
Αυτή τη στιγμή στο ελληνικό διαδίκτυο πρέπει να υπάρχουν εκατομμύρια site, πολλά εκ των οποίων είτε ανήκουν στους ίδιους κεφαλαιούχους που βρήκαν έναν σχετικά εύκολο τρόπο να κερδίσουν από διαφημίσεις είτε ανήκουν στις ίδιες τις διαφημιστικές εταιρίες οι οποίες για ευνόητους λόγους προτιμούν να δημιουργήσουν ένα δικό τους παραμάγαζο περιεχομένου ώστε να κερδίζουν από τις διαφημίσεις παρά να περιμένουν από χρήστες να παράξουν περιεχόμενο, να ελκύσουν επισκέπτες κι έτσι να πουληθούν διαφημιστικά κλικ.

Βρισκόμαστε στο ζενίθ παραγωγής τέτοιων χώρων πλέον εφόσον κάθε μέρα σκάει κι ένα καινούργιο site που ποντάρει σε 2-3 έμμισθους συντάκτες και στην φιλοδοξία ξένων οι οποίοι αμισθί θα παρέχουν κατά διαστήματα κείμενα ώστε αφενός να αποκτήσουν βήμα κύρους αφετέρου να ενισχύσουν το γνωστό connections - connections των social media.

Τι περιεχόμενο έχουν αυτά τα site τώρα..
Σε ένα ποσοστό 70% - προσωπική γνώμη- έχουν άποψη και η "πώληση" αυτής της άποψης στηρίζεται στην δημοφιλία του αρθρογράφου.
Διότι εάν κληθώ εγώ να γράψω σε ένα site προφανώς οι ιδιοκτήτες του θα λάβουν υπόψη τους όχι μόνο πως έχω μία εμπειρία χρόνων στην σύνταξη κειμένων αλλά θα ποντάρουν και στην social media παρουσία μου η οποία έχει εύρος κοινού κι έτσι διαμοιράζοντας το υλικό θα τους φέρω επισκέπτες.

Έχουμε λοιπόν δύο σημαντικά σημεία.
Το ένα είναι η Άποψη και το άλλο η Δημοφιλία του συντάκτη.
Και τα δύο είναι αδύναμα σημεία πλέον. Στην εποχή μας εννοώ. Στις μέρες μας.

Κι αυτό για τους εξής προφανείς λόγους:

1) Άποψη έχουν όλοι - τα social media έδωσαν Βήμα σε επώνυμους και ανώνυμους οι οποίοι ορθώς μπορούν να εκφράζουν τη γνώμη τους και να επηρεάζουν με όποιον τρόπο επιλέξουν,
2) Δημοφιλία έχουν επίσης αρκετοί - τα social media άνοιξαν το εύρος κοινού σε πολλούς οι οποίοι είτε σαν εμένα ήρθαν από ένα περιοδικό στο διαδίκτυο είτε δημιούργησαν μέσα από την διαδικτυακή τους παρουσία το κατάλληλο κλίμα εμπιστοσύνης ή ..διαπλοκής ώστε να υποστηριχτούν και να μεταπηδήσουν από το διαδίκτυο στην παραδοσιακή αρθρογραφία.


Εν ολίγοις, στις ημέρες μας ούτε η άποψη είναι σπάνια ούτε η δημοφιλία.
Έχουμε λοιπόν δεκάδες ή εκατοντάδες site που φορτώνουν το διαδίκτυο με υπερπληθώρα κορεσμένης ανάγκης για άποψη και προμοτάρονται - συχνά με "ελαφρύ" τρόπο - από περσόνες που διαθέτουν εύρος κοινού και έχουν επιτύχει ικανοποιητικό βαθμό εμπιστοσύνης.

Αναπόφευκτα πλησιάζει - εάν δεν έχει φτάσει ήδη - η στιγμή που ο χρήστης θα αναγκαστεί να ανακαλύψει και να θέσει σε λειτουργία νέα κριτήρια επιλογής όταν πρόκειται να πατήσει το πολυπόθητο κλικ για να διαβάσει ένα περιεχόμενο.
Θα προσέξατε πως δεν συμπεριέλαβα την Είδηση μέσα στο Περιεχόμενο κι αυτό για τον απλούστατο λόγο πως η Είδηση αμέσως μετά το τετελεσμένο του γεγονότος αυτόματα και αστραπιαία δημοσιεύεται παντού.
Άρα ελάχιστα διαφοροποιείται η σημαντικότητα σε ένα site.
Τις ίδιες ειδήσεις θα διαβάσετε όπου κι αν κάνετε κλικ. Συχνά μάλιστα θα τις διαβάσετε και με το ίδιο κείμενο. :-)

Τι θα γίνει λοιπόν από δω και πέρα;
Θα αρκεί ένα site, δέκα νοματαίοι με ικανοποιητικό εύρος κοινού και αποψιολογία σε σημείο λιποθυμίας;
Αν πράγματι αλλάξουν τα κριτήρια του αναγνώστη [κατά τη γνώμη μου αυτό θα συμβεί και μάλιστα ως αναπόφευκτη εξέλιξη στην κατανάλωση περιεχομένου] τότε όλα αυτά τα site θα είναι αδύνατον να καλύψουν μια κορεσμένη ανάγκη όπως προείπα.
Πόση ευαισθησία να πουλήσεις; Πόσο να ξεπουλήσεις την προσωπική σου ζωή ώστε να φέρεις κόσμο στην κλειδαρότρυπα; Και πόσο να αντέξει ο κόσμος που με διαβάζει να με βλέπει μπροστά του κάθε τρεις και λίγο και μάλιστα σε διαφορετικούς χώρους από αυτούς που τον έχω συνηθίσει;

Βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής στην παραγωγή περιεχομένου και η επικινδυνότητα καιροφυλακτεί στην φούσκα που μπορεί να σκάσει σε αυτό το άνω φράγμα..

Το Περιεχόμενο λοιπόν εξακολουθεί να είναι ο Βασιλιάς, μόνο που τώρα Βασίλισσα είναι η Επιλογή κι αυτή θα είναι αμείλικτη..